10 Mayıs 2010

ANNEME...

Seni şimdi daha çok anlıyorum anne;kendi annene duyduğun özlemi şimdi ben yaşıyorum...Durduk yere hani gözlerin dolardı,bir köşe bulup gizlice ağlardın...Ağzın "kan dolu"olsa hani tükürmezdin,bilmezdik neye içerleyip ağladığını....Hep okunsa bitmeyecek hüzünlü yaşanmışlıkların vardı senin ki hayatın oraya takılıp kalmıştı,içini acıtmaktaydı hala haksızlıklar,iki yüzlülükler.....

Sen nasıl bir varlıksın anne???Sabrının sonu görünmüyor burdan vede fedakarlığının!Hayatında kendin için ne yaptın anne???Biliyorum hiçbirşey...Hiçbirşeyi kendin için yapamadın,kendini düşünemedin.Hep çocukların,kocan vede başkaları vardı öncelikde...

Dünyaya bakışın,insanlara olan hoşgörün,affedişin,aklının kıyısından bile bir kötülük,fesatlık geçmeyişi...tüm anneler mi böyledir yoksa sen "anne"olmak için mi yaratıldın!hayır sadece anne değil,iyi bir insan belki de kanatsız melek!!!

Sen yanımda olmadan okadar zorki hayat................

Üzüldüğünde susan,kabullenen yanına neçok kızardım,oysa şimdi ben seni daha çok anlıyorum;çünkü gittikçe sana benziyorum anne!

Şimdi sadece telefonun obür tarafında olduğunu bilmem yetiyor mu zannediyorsun;sen sırdaşım,arkadaşım ben dert ortağın değilmiyim senin.

Bukadar iyi,bu kadar sabırlı olman mı gerekiyor?

Sen verdiğin emekle,gösterdiğin sabırla hayatımın en önemli parçasısın ve bin kez gelsem dünyaya yine senin kızın olmak isterim;

bana kazandırdıkların,öğrettiklerin,öğütlerin,anlayışın ,sütün ve genlerin için teşekkürler anne!!!

06 Mayıs 2010

cinayet mahalim!

Hayat bazen bu dünyadan def etmek için seni türlü numaralara baş vurur!
İşte o zamanlarda kendinden ya da yaşadığın yerden kaçmak en kestirme yoldur!Gitmek, uzaklaşmak ve bir süre hiç dönmemek...
Yollar, yolculuklar düşünmek ve arınmak için mükemmel zamanlardır.Yeni bir başlangıca hareket eder insan ya da geride bırakır güzeli ve doğruyu, çirkini ve yanlışı!
Yürürken,giderken herşeyden uzaklaşılır geriye dönmeyecekmişcesine!
Hayatım yolculuklarda geçti;hepsinde bir hüzün vardı ama gaye hep aynı...
Tren beklenilen o saatlerde verilen kati kararlarla dolu hayatım,beş kuruşsuz dökülen göz yaşlarımla.....!
İşte bu yüzden gel garda buluşalım seninle!
Buluşulabilecek en son yerde!
En sevdiğim yerde!
O kasvetli pastanesinde oturalım, en bayat kuru pastalardan yiyip, loş ışıkta tavşan kanı gözüken en kıyak çayından içelim! Orda sıkı tut elimi!
Gitme fikirlerimin korkunç nedenidir orası!Orası cinayet mahalidir ömrümün ve ben sık sık geri dönerim o yere!Sıkı tut elimi sıkıca....
Ve hareket vakti gelip düdük çaldığında hiç kimsesi olmayanlara el sallayalım, gitmekten acı duyanların, kalıp göz yaşı dökenlerin hüznünü paylaşalım...
Gelenleri karşılayalım, gelip de dönmek isteyenleri; kararsızları, küskünleri, pişmanları, kendinden kaçanları, beşparasızları kucaklayalım!
Herkese bir çay ısmarlayalım. Unutma ama orada bütün çayları yalnızca ben ısmarlarım!!!

Bir gün gara yolun düşerse etrafa bakın, ben oralardayım!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...