06 Kasım 2010

AMENNA!

sen hiç hakkında hiçbirşey bilmediğin birine inandın mı?
ben inandım! küçüktüm...
sen hiç yalvardın mı birine, gözyaşı dökerek, titrek bi sesle, merhamet dilendinmi?
ben dilendim, hem de yıllarca....
sen hiç var olduğunu bildiğin şeye "yokmusun! "diye isyan ettin mi!
sen hiç isyan ederken " daha çok acı ver dahaaa" dedin mi...
ben dedim! genç bir ömrün enkazı altındayken....
sen hiç küstünmü birine? onun sana küsmeyeceğini bile bile....
sen hiç sorulmayacak birine "NEDEN?" diye sordun mu...
ben sordum ve hiç alamadım cevabını...
sen hiç yalvardın mı birine "tek şansım sensin" diye
ben sabahlara kadar yalvardım....
ya sen hiç "hayattaki tek ümidine " ümidim yok senden dedin mi...
ve sen hiç seni bırakırsa çıldıracağın birine " bırakma elimi ,aklımı yitiririm!" dedin mi...
ben hergece diyorum ONA,... el açarak!
Amenna!!!


5 yorum:

  1. "Amenna ve sddakna" da insan tek ümidine senden ümidim yok artık denir mi? Bizim tek ümidimiz Allah'tır Allah.. Ama senin ümidim dediğin eğer bir beşer se, o ümidim dediğin kişi şaşabilir de.

    YanıtlaSil
  2. "En sevilene" dir bu!
    Amenna!!!
    gerisini sorgulamayalım lütfennn:)
    beşer şaşar da!

    YanıtlaSil
  3. Bugün de seni boşlamayayım istedim. Affına sığınarak şu öyküyü paylaşayım istedim;

    Küçük balık, yiyecek bir şey sanıp süratle atıldı çapariye. Önce müthiş bir acı duydu dudağında... Sonra hızla çekildi yukarıya. Aslında hep merak etmişti denizlerin üstünü. Neye benzerdi acaba gökyüzü. Balıkçının parmakları hoyratça kavradı onu ve küçük balık anladı yolun sonunun geldiğini. Koca denizlere sığmazdı, oysa şimdi yüzerken küçücük yeşil leğende, cansız dostlarına değiyordu ister istemez. Bir kedi yalanarak baktı gözünün içine. Yavaşça karardı dünya; başı da dönüyordu. Son kez düşündü derin maviyi, beyaz mercanı, bir de yeşil yosunu.
    İşte tam o sırada eğilip aldım onu, yürüdüm deniz kenarına. Bir öpücük kondurdum başına. Sade bir törenle saldım denizin sularına. Bir an öylece baka kaldı, sonra sevinçle dibe daldı gitti. Teşekkürü de ihmal etmemişti, birkaç değerli pulunu avuçlarımda bırakarak. Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme: "Neden yaptın bunu?" diye sorar gibiydiler.
    "Bir gün" dedim, "Bulursam kendimi yeşil leğendeki küçük balık kadar çaresiz, son ana kadar hep bir ümidim olsun diye."

    Ümidinizin kalmadığı anlarda, bu hikâyeyi düşünüp, teselli bulabilirsiniz.

    YanıtlaSil
  4. profösör;
    enteresan bi adamsınız vesselam:)
    ha bi de beni boşlamadığınız için teşekkürler:)))))
    hikaye için de...güzeldi.

    YanıtlaSil
  5. İsyan kutsaldır..
    Kutsalın katındandır..

    Sorgulamak da..
    Peşinen kabullenmeden..

    İstemek!
    Yalvararak istemek..
    İstenecek makam,istemeye layıksa..

    Galiba aklı bazen devre dışı bırakmak..
    Devrede kalmak için..

    Ve sıradan olmamak için..
    Sıradanlığın kahreden basitliğinde kaybolmamak için..

    Selam durdum hocam..!

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...