17 Ocak 2011

şşşşş...

Şanstan bahsediyor insanlar!

Kendi şansını yaratmaktan!

Bense dibe vurup, dipdekinden dip klonluyorum…

Kendimi rüzgara veriyorum, toprağa…topraktaki taştan mezarıma medet umuyorum!

Şans diyorlar her şeye…ulan ne şansmış o diyorum, sana galon galon bana elhamdülillah …şanssızlık yapışmaz diyorlar insana, yalan inanma! Matematik bilsem; “ümitlenme” olasılığımı hesaplayacağım (şükür ki bilmiyorum) hesap bilmezliğim koruyor beni tüm kaza beladan(!)

Yüzdelik dilimler dışındayım, ilahi olarak mecbur görünüyor yaşamak, kendimle imtihanda medeni halden sıyırıyorum…

Az kaldı ben harbi sıyırıyorum;

Sıyırmadan sıyrılan, çizilmeden çizmeyen bünyemle iftihar ediyorum…

İftihar demişken intihar yaş sınırı var mıdır diyorum…

Sonra diyorum…zavallı ben... madem kafamdır ağır gelen hafifletmeliyim!!!

Beynimi kusuyorum yol üstüne…

Teşhisi konulmamış ruhi rahatsızlıklar biriktiriyorum midemde…

Şimdi soruyorum;

Varlığım kime ödüldü,

kime ibret,

Kime yüktü,

Kime servet???


Dinle


4 yorum:

  1. Şarkıyı dinledim. Kendi şahsına münhasır bir ses, bir nefes ve bir ritim. konuyur gibi.. Su gibi..

    YanıtlaSil
  2. Yine harika şeyler döktürmüşsün. Ben gerçekten bayılıyorum senin yazılarını okumaya. İyi ki tanımışım seni, düşüncelerinden hiç mahrum etme bizleri.
    Sevgiyle...

    YanıtlaSil
  3. daaaa daaammm ,ama yazıyı okumadınız henüz profösör;)

    YanıtlaSil
  4. Özlem,
    çok teşekkürler...
    siz de iyi ki varsınız Özlem..
    sevgiyle...

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...