07 Mayıs 2011

Evcilleştirilmiş Asi!


Bugün alıcı gözüyle aynaya baktım….

Bana nolmuş böyle! Tanıyamadım kendimi!

Bundan bi 10-15 yıl önceye gittim; yırtıcı, can acıtıcı, vahşi zamanlarıma…Acıtmakla kalmaz, kendi canımı da yakardım, her işi “ben” yapardım, yapabilirdim, hürdüm, bi dağın başına bıraksan yaşayabilirdim, korkusuzdum, minnet, sahiplenmek ve sahiplenilmek ne demek bihaberdim…Sorumsuzdum, ukalaydım…

Şimdi bak bana!

Kanatlarım kırık…Eskisi kadar gür çıkmıyor sesim!Uysalım, uzlaşmacıyım, kabulleniciyim…Korkağım! Tek başınalık ürkütüyor beni, beni sokağa sal bi başıma afallarım, tek başıma yaptığım hiçbirşey mutlu etmez beni…Sigaram, ekmek kaç lira sor bilmiyorum, hangi fatura nereye ödenir, falanca yere kaç otobüsle nasıl gidilir bilemem! Bırak beni kaybolurum, yön bilmem, tarif edemem…uzaklaştır; yolumu bulamam…Hoş tasmam var kaybolsam biri bulur getirir nasılsa(!)

Yeter ki güvende olayım, yeter ki kimsesiz kalmıyayım…içimdeki asiyi öldürürüm ben! Kimi zaman hortluyor, çoğu zaman zorluyor beni…ama kaçabildiğim yer kokumu bıraktığım, benim diyebildiğim mıntıkam!

Ehlileştim ben, evcilleştim…saldırmıyorum, üzmüyorum, üzülmüyorum…sakat duygularım var benim kaçamıyorum….




7 yorum:

  1. Dostum yalnız kalmayacaksın. Çünkü biz varız..

    YanıtlaSil
  2. teşekkürler..
    teşekkürler..

    YanıtlaSil
  3. Zaman içinde değişiyoruz, olgunlaşıyoruz, yoruluyoruz.. Enerjimizin yarısını kaybediyoruz...

    YanıtlaSil
  4. GEZİ/YORUM; selam;)
    bilmem öylemi oluyor ki, oysa yorulmak için çok erken!

    YanıtlaSil
  5. Evet ara sıra aynaya bakmak gerek..
    Kendimizle karşılaşmak için..
    Bazen de kendi kendimizle hesaplaşmak için..

    Hangimizin tasması yok ki..?
    Kiminin boynunda..
    Kiminin parmağında..
    Kiminin de ayağında..

    Güzel bir yazı,zevkle okudum..
    Sayğılar..

    YanıtlaSil
  6. Budeliçocuk;
    teşekkürler...

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...