19 Ağustos 2012

şimdi ...

Şimdi doğduğum ve çocukluğumun büyük bir bölümünün geçtiği topraklarda bana ait ne varsa toplayıp hafızama gömüyorum…yağlıboya tozlu bir tabloya bakar gibi bakıyorum her manzaraya..şehir aynı, ben bir parça büyümüş ve anlamşım hepsi o…insanlar çocukluğumdaki gibi sevilesi değil, ben hep aynı ben ama yerinde durduğunu sandığım herşey değişmiş, toprak bile çürümüş…

Fakat sorsa bir yabancı seviyorum memleketimi; davulun sesinin uzaktan hoş geldiği gibi… uzaktan sevmeyi seviyorum memleketimi ve memleketime dair herşeyi…

Ve düşünüyorum 3000yıl önce medeniyetin bu topraklardaki izini…ve kızıyorum bu topraklara; binlerce yıla rağmen insanlarının temel kaygılarını iyi giyinmek ve iyi yemekten öteye götüremediğine….ve kızıyorum insanlara; bu topraklara hak ettiği kıymeti veremediklerine…




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...