08 Ocak 2013

bu dünyanın her hırsından azade bir yer bulsana bana anneee! (O Kadın)



Sabah erken bi saatti, hafiften kar yağmaya başlamıştı…Büfenin önünden tam da sağa dönerken bi baktım o! Çömelmiş, duvara yaslanmış, önüne bir mendil açmış…
Hey günaydın, nerelerdesin sen desem de bakmadı önce yüzüme. Nedir o önündeki mendil, utanmıyormusun dedim,
başını kaldırıp:

-Yazıktır, ziyan olmasın kar..diye...

Hay Allah! Baktım incecik bişeyler var üstünde, dedim üşümüyormusun, evin nerde senin?

-Bir adım ötende!

Görmüyorum neresi?

-Hani duvarları demir, kapısı vicdan, camları acıdan…ya orası işte!

La havle….Yine rahatını bozmuş olmalıyım ki; mendilini alıp kalktı ayağa.
Heyy! Bi Dakka, ahbap olduk artık biz, tanışalım. Ben S…. dedim.
Döndü arkasını, yürümeye başladı

-Lüzumu yok, ben tanıyorum seni!

Uydurma, nerden tanıyacaksın sen beni!
Uzaklaşırken, yüzünü dönmeden seslendi:

-Aynı kalemden çıkmış, malum hikayeden!!

Yok, uğraşmayacağım ben bunla, çattık belaya, işim de rast gitmeyecek bugün bu deli yüzünden!



4 yorum:

  1. Bir deli kırk akıllı edermiş. Bir deli bir kuyuya taş atar, kırk akıllı bu taşı kuyudan çekermiş. Sonsuz kuyu bunun neresinde; Belki de aynı kalemin yazdığı aynı hikayenin dipsizliğinde.

    YanıtlaSil
  2. bir daha görürsen o deliyi..
    Hani yağan kar ziyan olmasın diye mendil açan deli var ya.. işte o..Benim için,o delinin masum yüreğinden öp..!
    Ben görürsem ellerinden öperim..!

    Bir adım ötede değil,içimizde o delinin evi..
    (Çok güzel yazmışsın..)
    Saygı ile efendim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tamam, bi daha karşılaşırsam isteğinizi yaparım (tabi kaçmazsa)...
      teşekkür ederim.
      yüreğin anladıkları na selamla...

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...