14 Temmuz 2013

kul elinden adalet(!)


Merhamet uyandırması gerektiğini düşündüğünüz dramatik sonlar vardır, vicdan(!) sızlaması beklenen …  hani vay beee neydi ne oldu diyeceğiniz...ama ne acıdır ki öyle olmaz, gözleriniz bile yaşarmaz! Tanrı bazen insanı öyle çaresiz bırakır ki; birilerinin tüm günahı üstlenmesini bekler, dur ! demesini… ve işte siz “dilsiz şeytan” olmamak için, taş kesilirsiniz…
Bi koluna Alejandro bi koluna ben girdim, dönüp:- “sizi Allah mı gönderdi” dedi..

kanım öyle bir öfkeyle akıyordu ki (hem de her şeye!) … dedim ki: “Evet! Tam da O gönderdi! Tam da O! O bir kötü arıyordu tam da bizi seçti! O böyle olmasını istedi…” ve yürüdük ordan zaatallerinin dönüşü olmayan sidik kokulu ikametgahına…



3 yorum:

  1. Belki de her zaman bir günah keçisi olmalı,bilmem ki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bazen ilahi adaletin tecellesini beklemek bir ömre denk gelebiliyor..

      Sil
  2. Güzel bir yazı olmuş, ellerine sağlık. Günah keçisi olmak kötü gibi bir şey.

    Blogunu yeni keşfettim, bana da beklerim.
    http://pazarsevisgenligikusagi.blogspot.com

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...