23 Ocak 2014

"Gönlüm ister gitmeyi cânâ bu mâtemhâneden / Korkarım ki gittiğim yer de olur ammâ garîb"(*) (II)


Ne tavşanın haddidir küsmek
ne de dağın,
tavşanı hor görmek..


Olum "VAR"mış!
bi tuhaf  oldu herşey sırayla..
Ağaçlar dile gelmiş sanırsın,
Kuşlar ezbere geçmiş,
Çiçekler şiir bellemiş,
soruyorlar hep bi ağızdan;
"Hey! Nasılsın?"
Diyorum:" Esselamu aleykum ve rahmetullah.."
 işin zorundayım;
Ölmek için çok geç
öldürmek içinse hayli olgun..

Kanla, canla
(ve bildiğin) başla
 yaşamaktayım vesselam...



((*)başlık için bkz. Abdülbaki Gölpınarlı- "Garib" Gazeli)


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...