04 Eylül 2015

Herzamankinden...


Artık küçük de olsa bir yeri yurdu vardı!
Ve biliyordu ki; kendine en yakışanı yalnızlığı, kendi hikayesinin kahramanlığıydı!





(sıkca uğradığı köhne bir kafe vardı.
bahçesinden seslendi:
-y. usta! herzamankinden! (sabahsa diyet tost, ilerleyen; vakit bulduğu bir saatte ise ızgara)  bi de bi küçük aç..
-hemen S... hanım. başka ne dediniz?
-hiç...!
hava kararmıştı bile,yemeğini yiyip kalabalık sokağa daldı.. atm nin önünde oturan klarnetçinin önüne bi kağıt para bıraktı..
-herzamankinden...!
ve klarnetçi genç, kadın gözden kaybolup metro istasyonuna inene kadar o şarkıyı çaldı...)










Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...